(Volkskrant ingezonden brief 18 april 2026)
Van alle kanten hoor ik meningen over AI die vooral angst uitdrukken. Neem een artikel in De Correspondent. Daarin wordt de toevlucht genomen tot de aloude schrijfmethode van pen en papier. Nee, maar dat zou het ware opleveren!
AI verfrommelt je denken. Of zoals ik een vader het tegen zijn twee kinderen hoorde zeggen: ‘Nee, gebruik geen AI want daar word je dom van.’ De angst is om overweldigd te worden. Ervaringen als gebruiker hebben mij doen beseffen dat ik met AI-instrumenten in handen heb waarmee ik mijn menselijke tekorten fraai kan aanvullen. Mijn dyslexie los ik ermee op en mijn luiheid en toch snel willen zijn, laten zich goed ondervangen.
Neem een ingezonden brief naar een Duitse krant om mijn onaangename leeservaringen met Faust van Goethe te laten weten. Ingegeven door het feit dat de Duitse mensen die ik over de onleesbaarheid van dit treurspel sprak, mij allen beaamden dat dit hun jeugd voor een deel had verpest. Samengevat: Faust moest het nieuwe F-woord worden.
Mijn kennis van deze taal is redelijk, maar een correcte brief kan ik er niet in schrijven. U begrijpt, ChatGPT ondersteunde mij ruimschoots in dit streven, maar ook in welke krant te kiezen en de brief was meteen af. Dat ruimschoots, daarin schuilt de bottleneck. De eerste keer gaf ik hem (of het) alle vrijheid. Die onleesbaarheid verwoord in goed Duits. Een geblazen artikel leverde het op alsof ik de grootste connaisseur van Faust was.
Zeer terecht viel een vriend van mij er over. Voor hem was het de zoveelste bevestiging dat AI niet goed is. Ik hield hem echter voor dat ik het beest niet goed had getemd. Dat wil zeggen mijn prompt (opdracht) was veel te vrijblijvend geweest en daar weet het algoritme wel raad mee.
Een specifieke prompt leverde een bruikbare versie op. Ik zou het vroeger zeker niet overwogen hebben om mijn compassie met de gedwongen Faust-lezers in deze taal onder woorden te brengen. Kortom, men moet het beest wel temmen.
Hans van Keken, Amsterdam